Perzische tar ET-202

• Bouwer: Afshari
• Klankkast: moerbeihout
• Hals: moerbeihout
• Toets: been
• Stemsleutels: walnoot

Wordt geleverd met:

• Harde koffer
• Mezrab (plectrum)
• Extra snaren

Over de tar:

De tar is een langhalsluit die wordt gebruikt in Iran, Azerbeidzjan, Georgië, Armenië en deels in Turkije. Het woord betekent “snaar” in het Perzisch. Een bespeler wordt een tarspeler of tarist genoemd. Het instrument heeft een bereik van ongeveer tweeënhalf octaaf. De traditie rond de tar is opgenomen op de immateriële-werelderfgoedlijst van UNESCO.

Voor de bouw van de tar worden verschillende houtsoorten gebruikt. De klankkast bestaat uit twee kommen van verschillende grootte en wordt meestal uit moerbeihout gesneden. Goed gedroogd moerbeihout helpt scheuren voorkomen en draagt bij aan de klank. De hals wordt doorgaans gemaakt van harder hout, zoals walnoot.

Er bestaan verschillende formaten, waaronder solo-, orkest-, studenten- en curamodellen. De tar kan op meerdere manieren worden gestemd; bepaalde stemmingen passen beter bij specifieke dastgahs. De toets heeft gewoonlijk 25 tot 28 verstelbare fretten van darm, die de posities van de tonen aangeven. Het instrument wordt bespeeld met een plectrum, meestal van messing en ongeveer 3 cm lang. Een deel is met was bekleed voor een stevige grip; tegenwoordig worden ook kunststof plectrums gebruikt.

Hoewel de klank van de tar overeenkomsten kan vertonen met de mandoline, cümbüş en bouzouki, heeft het instrument een eigen speeltechniek en repertoire.