• Uitstekende kwaliteit.
• U ontvangt precies het instrument dat op de foto's en in de video staat.
• Op de foto's en in de video ziet u een Kız-ney (B).
• Ook verkrijgbaar in andere maten en stemmingen.
• DIT PRODUCT WORDT WERELDWIJD PER LUCHTPOST VERZONDEN.

De Turkse ney is een aan het uiteinde aangeblazen rietfluit. De naam is afgeleid van het Perzische woord “nay”, dat riet betekent. Het instrument is de Ottomaanse variant van de oude ney. Samen met de Turkse tanbur en kemençe behoort hij tot de meest kenmerkende instrumenten van de klassieke Turkse muziek. De Turkse ney heeft een eenvoudig ontwerp, maar kan een bereik van drie octaven bereiken. Turkse neys worden naar lengte in verschillende categorieën verdeeld en kunnen lagere tonen voortbrengen dan de Arabische ney.


De ney kent een zeer lange geschiedenis in Mesopotamië. Een van de oudste bewaard gebleven rietfluiten dateert uit circa 3000–2800 v.Chr. en bevindt zich tegenwoordig in het Penn Museum in Philadelphia. Waarschijnlijk werd het instrument in die tijd ook tijdens religieuze ceremonies gebruikt.

Een andere historische vorm is een dubbele pijpfluit die in China werd gebruikt. Verwante instrumenten worden tegenwoordig nog altijd in delen van Turkestan bespeeld.

De Turkse ney heeft zeven vingergaten: zes aan de voorkant en één aan de achterkant. Het duimgat aan de achterkant ligt niet precies in het midden, maar is naar links of rechts geplaatst, afhankelijk van de handpositie waarvoor het instrument is gemaakt.

Vergeleken met veel blokfluiten en andere rietinstrumenten is de Turkse ney aanvankelijk moeilijk te bespelen. Het kan enkele weken oefening kosten om een goede toon te produceren en nog langer om het volledige toonbereik te beheersen. Een ervaren neyspeler kan ongeveer honderd herkenbare tonen voortbrengen binnen een bereik van tweeënhalf octaaf of meer.

De Turkse ney en de kudüm zijn de twee belangrijkste instrumenten van de Mevlevi-muziek, maar worden al sinds vroege perioden ook veelvuldig in wereldlijke muziek gebruikt. Er bestaan verschillende maten, elk met een eigen naam. Van laag naar hoog zijn dat onder meer bolahenk, davut, şah, mansur, kız neyi, müstahsen en sipürde. Deze namen worden in de klassieke Turkse muziek ook als stemmingen (ahenk) gebruikt. Van de twaalf gangbare neymaten zijn er zeven op hele tonen en vijf op halve tonen gestemd. De tussentoon van elke hoofdstemming wordt “mabeyn” genoemd. Er bestaan ook neys die een octaaf hoger klinken dan lage modellen als bolahenk en davut; deze worden “nisfiye” genoemd.

“ney-instrument” – “Turkse ney”