Όλα για το όργανο Oud

Ένα μουσικό όργανο με μεγάλη κοιλιά, μια κοντή και κυρτή λαβή, μια δέσμη και ένα πλεκτό. κυρτή πλάτη του είναι κατασκευασμένο από 19 ή 21 σανίδες στο σχήμα ενός κύκλου. Το σώμα είναι κούφιο. Στη μέση του μπροστινού τμήματος ονομάζεται το στήθος, υπάρχουν δύο μικρές κοιλότητες στις πλευρές που ονομάζονται "ροζ.

Oud όργανο (γράφεται ως “ud” στα τουρκικά) είναι ο πρόγονος του Ευρωπαϊκό λαούτο, όνομα του οποίου προέρχεται από “al-ud”. Δεν είναι ένα εγγενές τουρκικό όργανο, αλλά έχει παίξει στην Ανατολία για τουλάχιστον πέντε αιώνες. Κεντρική Ασία, Μεσοποταμία, Ιράν, Αραβία. Κατά συνέπεια, υπάρχουν αρκετοί τύποι ούτι εκτός από το τουρκικό ούτι. Τουρκική Μουσική Τέχνης, Τουρκική αστική μουσική (σε ορχήστρες fasil) και μέσα Αραμπέσκ μουσική. Oud είναι γνωστό από τα έγγραφα και προφορική παράδοση ως ο βασιλιάς, σουλτάνος ή Εμίρης μουσικών οργάνων.

Ιστορία του Oud

Σε ορισμένες πηγές, λέγεται ότι ο Φαράμπι επινόησε το ούτι, αλλά πολύ πριν το Φαράμπι, υπάρχουν ούτι και παρόμοια όργανα σε μινιατούρες και ανάγλυφα. Ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Φαράμπι γίνεται αντιληπτός ως εφευρέτης είναι ότι είναι ένας μουσικός που έχει κυριαρχήσει το ούτι και το σύστημα συντονισμού που έφερε στο ούτι. Ο Φαράμπι, που ήταν ένας από εκείνους που έδωσαν τις πιο περιεκτικές πληροφορίες για το ούτι στην περίοδο του, πρόσθεσε την 5η χορδή στο ούτι, η οποία ήταν ένα 4-χορδο όργανο μέχρι εκείνη την εποχή. Σχετικά με το ούτι, ο Ιμπν Σίνα (980/1037) από το Φαράμπι λέει στο βιβλίο του Kitabu'ş Şifa ότι είναι ένα από τα πιο διάσημα όργανα. 

Οι φρέτες στη λαβή του ούτι, που διατηρήθηκαν στην περίοδο Φαράμπι, εγκαταλείφθηκαν προς τα τέλη του 10ου αιώνα. Το ούτι παιζόταν προηγουμένως με ένα ξύλινο πλεκτρούμ. Ο διάσημος Ανδαλουσιανός μουσικός Ζιριάμπ (11ος αιώνας) το αντικατέστησε με ένα πλεκτρούμ φτιαγμένο από φτερό αετού. Σήμερα, χρησιμοποιούνται γενικά πλεκτώματα από εύκαμπτο πλαστικό.

Τον 13ο αιώνα, οι σταυροφόροι το έφεραν πίσω στην Ευρώπη, και με τον καιρό, έγινε το λαούτο. Γι 'αυτό το λαούτο παίρνει το όνομά του από το ούτι («le ut» στα παλιά γαλλικά), αλλά έχει προστεθεί διαφορετικά χαρακτηριστικά από ούτι, όπως φρετς. 

Το ούτι, το οποίο έγινε επίσης το κέντρο της προσοχής στο οθωμανικό παλάτι τον 15ο αιώνα, απέκτησε αναντικατάστατη αξία που το κοινό άρχισε να χρησιμοποιεί στην κλασική τουρκική μουσική τον 19ο αιώνα.

Όργανο Oud Το όργανο έχει ένα σώμα σε σχήμα αχλαδιού το οποίο είναι ένα βαθύ, stripγέ μπολ από ελαφρύ ξύλο. Το ξύλο θα πρέπει να είναι ελαφρύ γιατί το μπολ υποτίθεται ότι αντηχεί όταν χτυπιέται. Το ηχείο, το μπροστινό μέρος του σώματος, περιέχει μία ή δύο, μερικές φορές τρεις οπές ήχου. Αυτές οι οπές ήχου μπορεί να είναι ωοειδείς ή μπορούν να διακοσμηθούν ανάλογα με τα εδάφη στα οποία παίζονται. Υπάρχει ένα κομμάτι από δέρμα ψαριού ή δέρματος μεταξύ της γέφυρας και της τρύπας ήχου, προκειμένου να προστατευθεί η κοιλιά από τα εγκεφαλικά επεισόδια του πλεκτρού. Το μπολ του ούτι έχει σχήμα λεπτό δάσος ή πλευρά λυγισμένα πάνω από μια μούχλα. από 16 έως 21. Οι ρυθμιστές του ούτι είναι βιδωμένοι στο pegbox.

Η ποιότητα του υλικού που χρησιμοποιείται για την κατασκευή του ούτι είναι σημαντικό. Όσο περισσότερο το υλικό είναι διαφορετικό, τόσο καλύτερο ακούγεται. Από το Σπρούς. Για το μπολ χρησιμοποιούνται μαντηλάκια, καρυδιά, πασίστρα και μαόνι.

Το ούτι δεν έχει κανονικό μέγεθος ή αριθμό χορδών. 11 εντερικές χορδές που οργανώνονται σε πέντε διπλά μαθήματα με μια έκτη, ενιαία χορδή μπάσου. Oud παίζεται με ένα πλεκτρούμ. fretless λαιμό του επιτρέπει στο όργανο για να δημιουργήσει οποιαδήποτε διαστήματα ή μικροτονές ειδικά για τη μουσική της Μέσης Ανατολής. Oud όργανο είναι κατάλληλο για να απολαύσετε την τουρκική, Ιράν ή αραβική μουσική παίζοντας makamat. 

Ούντ παίζεται σύμφωνα με δύο σχολές απόδοσης. Σχολείο “Ottoman” και δέχεται ως αρχή την διακόσμηση του ήχου, που παράγεται από λεπτό γκλίσανδο ή τα δάχτυλα και ελαφρά vibratus. Η δεύτερη προσέγγιση είναι Αιγυπτιακή προσέγγιση, Σύμφωνα με την οποία ο όγκος ενισχύεται από σφιχτά εγκεφαλικά επεισόδια του πλεκτρούμ, το οποίο κάνει τις χορδές αντηχούν.

Υπάρχουν βασικά έξι τύποι Αυτά τα είδη ούτι διαφέρουν ως επί το πλείστον στο χρώμα τους και υπάρχουν μικρές διαφορές μεγέθους μεταξύ τους.

Αραβικό ούτι είναι ο πιο γνωστός τύπος οργάνου ούτι και ίσως ο πιο δημοφιλής λόγω του ρομαντικού, πλούσιου και βαθύ του ήχου. Τουρκικά ούτι απασχολούνται στην Τουρκία και την Ελλάδα. Συριακό ούτι, Το ιρακινό ούτι μπορεί επίσης να ταξινομηθεί κάτω από το αραβικό ούτι. Οι χορδές του είναι δεμένες στο κάτω μέρος του οργάνου. Λόγω αυτού του χαρακτηριστικού, λέγεται ότι έχει πλωτή γέφυρα. Το ιρανικό ούτι, το οποίο ονομάζεται επίσης Μπαρμπάτ είναι πιο ξεχωριστό και λόγω του σχήματος του, έχει μπάσο, βαθύ, περσικό ήχο.

Πώς να παίξετε Oud

Θα πρέπει να ξεκινήσει με το συντονισμό, όπως σχεδόν σε κάθε μουσικό όργανο για να παίξει το ούτι μέσο. Ο συντονιστής και οι πασσάλοι που διατίθενται στα όργανα ούτι χρησιμοποιούνται για τη διαδικασία συντονισμού.

Τα ονόματα συμβολοσειρών του ούτι είναι επίσης σε σειρά από κάτω προς τα πάνω. Σε αυτή τη σειρά, η χαμηλότερη συμβολοσειρά εμφανίζει τη σημείωση G. Η σημείωση D που έρχεται μετά είναι η επόμενη Α, η επόμενη Ε, τότε η Β, και τέλος η σημείωση Α.

Επιπλέον, μπορείτε να φτάσετε το άρθρο συγχορδία μας για το ούτι όργανο tuning κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο " πώς να συντονίσει το ούτι".

Η πιο σημαντική λεπτομέρεια που πρέπει να δώσετε προσοχή κατά τη χρήση ενός πλεκτρού είναι ότι θα πρέπει να το κρατήσετε παράλληλο με τις χορδές του ούτι. Επίσης, ενώ παίζετε το ούτι, θα πρέπει να κατευθύνετε τον καρπό σας με κινήσεις πάνω και κάτω.

Plectrum του οργάνου Oud

Προτιμούνται επίσης το πλεκτό του οργάνου Oud, το οποίο κατασκευαζόταν από το φτερό ενός νεαρού και αρσενικού αετού που παλαιότερα εναποτέθηκε σε ελαιόλαδο για μεγάλο χρονικό διάστημα, αντικαθίσταται σήμερα από ένα εύκαμπτο και στιβαρό ποιοτικό πλαστικό υλικό, το οποίο έχει μήκος 11–13 εκατοστά, πλάτος 6 χιλιοστά, πάχος 0,6-0,8 χιλιοστά, και ελαφρώς κωνικό πλεκτώματα των οποίων τα άκρα είναι στρογγυλεμένα παραβολικά και στιλβωμένα με τσόχα (Plectrums φτιαγμένα από λεπτές πλαστικές λαβές σακουλιών ή καπάκια δοχείου γιαουρτιού δεν είναι διαθέσιμα για ποιοτικά όργανα και εκτελεστές.)

Επιπλέον, ο βαθμός σκληρότητας και ευελιξίας του πλεκτρού μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τις συνήθειες του ερμηνευτή. Δεν θα ήταν κατάλληλο να τεθεί ένα πρότυπο ή μια κατάσταση σε αυτό το πλαίσιο.

Μπορείτε επίσης να σας αρέσει: Πώς να συντονίσει μια τουρκική Oud

Η δομή του Oud

Το όργανο Oud καθώς και η Τουρκία, η Τυνησία, το Μαρόκο και σε όλες τις αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αλγερίας, της Αρμενίας, του Ιράν και χρησιμοποιείται σε μεγάλο σώμα, κοντό λαιμό έγχορδο όργανο. Είναι επίσης γνωστό ως “barbat” στο Ιράν.

Το σώμα των Arabian ouds είναι συνήθως ελαφρώς μεγαλύτερο, και τα στήθη έχουν συχνά μόνο μια μεγάλη τρύπα αντί για δύο μικρές τρύπες. Τόσο σε τουρκικά όσο και αραβικά, ιρανικά, αρμενικά και ελληνικά ouds, αυτές οι κυκλικές τρύπες στο στήθος είναι διακοσμημένα με τριαντάφυλλα.

20 μεγάλες ημισέληνες ξύλινες φέτες σχηματίζουν το μεγάλο σώμα αχλαδιού του οργάνου που γεμίζει τον ανθρώπινο γάντζο. Η κοντή, επίπεδη λαβή συνδέεται με το σώμα μέσω μιας σφήνας. Το πλάτος της λαβής, η οποία στενεύει προς τη βίδα, είναι περίπου τέσσερα δάχτυλα φαρδιά στη διασταύρωση του σώματος. Ο οξύς, ο οποίος κάνει μια γωνία περίπου 45 ° με τη λαβή, αντλεί ένα ακαθόριστα S και οι αυξανόμενοι εισέρχονται από το πλάι. Πέντε σύρματα άλλα από το σύρμα Μπαμ είναι διπλά. Τα κάτω δύο ζεύγη είναι κατασκευασμένα από τη γραμμή, ενώ σήμερα είναι κατασκευασμένα από γραμμή αλιείας.

Κάθε σύρμα εξέρχεται από τη σφήνα του σύρματος που προσκολλάται απευθείας στο στήθος, τυλίγεται γύρω από το δικό του ενισχυτή ξεπερνώντας το περβάζι του κεφαλιού στη συμβολή της λαβής.

Το στήθος του ούτι είναι ένα ομοιόμορφο ινώδες φύλλο από ξύλο ερυθρελάτης, πάχους περίπου 1 χιλ. Σλατς που στηρίζουν το στήθος από κάτω ονομάζονται "μπαλκονιές". Η διάταξη των μπαλκονιών είναι στενά συνδεδεμένη με την ηχοληψία του οργάνου.

Σήμερα, τα νάιλον σύρματα έχουν πάρει τον ιδρώτα των συρμάτων της δέσμης.

Συντονισμός

Οι διαφορές που διαπιστώνονται ποικίλλουν ανάλογα με τις παραδόσεις του τόπου παραγωγής του οργάνου.

Ανάμεσα σε αυτούς που παίζουν το ούτι στην αραβική παράδοση, ένα κοινό παλαιότερο μοτίβο του συντονισμού των χορδών είναι (χαμηλό βήμα προς ύψος): D2 G2 A2 D3 G3 C4 σε μονόχορδα μαθήματα ή D2, G2 G2, A2 A2, D3 D3, G3 G3, C4 για πορεία δύο χορδών.

Στην τουρκική παράδοση, το "Bolahenk" tuning, είναι κοινό εν γένει, (χαμηλός τόνος σε ύψος): C#2 F#2 B2 E3 A3 D4 σε όργανα με ενιαία σειρά μαθημάτων χορδών ή C#2, F#2 F#2, B2 B2, E3 E3, A3 A3, D4 D4 σε όργανα με σειρές δύο χορδών. Τα C2 και F2 είναι στην πραγματικότητα συντονισμένα 1/4 ενός τόνου υψηλότερο από ένα κανονικό c ή f στο σύστημα Bolahenk.

Πολλοί τρέχοντες αραβικοί παίκτες χρησιμοποιούν αυτό το συντονισμό: C2 F2 A2 D3 G3 C4 στα τυποποιημένα όργανα συντονισμού, και μερικοί χρησιμοποιούν ένα υψηλότερο tuning pitch, F A D G C F