Το κουντούμ είναι ένα από τα σημαντικότερα κρουστά της κλασικής τουρκικής μουσικής, με καταγωγή από την Ανατολία. Μαζί με το νέι, το ρεμπάπ και τα χαλιλέ, αποτελεί βασικό όργανο της μουσικής των Μεβλεβήδων. Παλαιότερα το όργανο παιζόταν κυρίως σε θρησκευτικές τελετές, ενώ κατείχε σπουδαία θέση και στη μουσική των μεχτέρ. Η ιστορία του κουντούμ είναι συνδεδεμένη με τον πολιτισμό των Μεβλεβήδων, που πρώτοι το χρησιμοποίησαν στις τελετές τους και στη συνέχεια το εξέλιξαν. Το κουντούμ πήρε τη θέση του στην τουρκική κλασική μουσική προς τον 20ό αιώνα και χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην κλασική και στη σουφική μουσική.
Κατασκευάζεται με τέντωμα δέρματος καμήλας ή κατσίκας πάνω σε δύο ξεχωριστά ημισφαιρικά σώματα διαφορετικού μεγέθους, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο. Παίζεται με μαλακά ή μετρίως μαλακά ξύλινα στελέχη που ονομάζονται zahme. Τα δύο σώματα είναι από σφυρήλατο χαλκό ή ξύλο. Τα μικρά τύμπανα του κουντούμ έχουν διάμετρο γύρω στα 28-30 εκατοστά και ύψος περίπου 16 εκατοστά. Στενεύουν προς τα κάτω και θυμίζουν ημισφαίριο. Τα δύο σώματα έχουν διαφορετικό μέγεθος ώστε να δίνουν διαφορετική χροιά κατά την εκτέλεση. Κάτω από τα σώματα τοποθετούνται κοίλοι κύλινδροι, τα λεγόμενα simit, ώστε να μην αλλοιώνεται η χροιά από την επαφή με το έδαφος και να δίνεται μια κλίση που διευκολύνει τον μουσικό. Το μεταλλικό σώμα του κουντούμ καλύπτεται συνήθως με δέρμα, ώστε να περιορίζονται οι οξείς ήχοι.