Οι 5 κορυφαίοι καλλιτέχνες Baglama (Saz) στον κόσμο

Neşet Ertaş (στα Αγγλικά).

Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό. Ο πατέρας του ήταν επίσης μουσικός. Neşet Ertaş έμαθε να παίζει βιολί και baglama σε νεαρή ηλικία. Με τον πατέρα του, έπαιξαν σε γάμους. Αφού μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, ηχογράφησε ένα από τα τραγούδια του πατέρα του και άρχισε να γίνεται γνωστός. Τραγουδάει και παίζει ανώνυμα δημοτικά τραγούδια παράλληλα με τα δικά του τραγούδια.

Αρίφ Σαγκ

Γεννήθηκε το 1945. Ενδιαφέρθηκε πάντα για τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Στο χωριό που έζησε, μέχρι τα 14 του, έμαθε για την παράδοση “aşık” και έμαθε πολλά λαϊκά τραγούδια από την λεκτική παράδοση. Αφού έκανε μαθήματα, έγινε καλλιτέχνης μπαγκλαμά στο κρατικό radio, παράλληλα με αυτό, συνέθεσε και ηχογράφησε τα δικά του τραγούδια.

Ορχάν Γκενσμπέι.

Ο Orhan Gencebay είναι ένας πολύ διάσημος Τούρκος καλλιτέχνης γνωστός με τη μοναδική του χρήση της φωνής, το free-style baglama να παίζει τεχνικά και να εφεύρει ένα νέο μουσικό είδος με τη φούσκα της τουρκικής λαϊκής μουσικής με πολλά άλλα στυλ. Όταν το μουσικό του στυλ ονομάζεται «αραμπέσκε μουσική» το αρνείται λέγοντας «αυτό είναι ένα ανεπαρκές όνομα για να καθορίσει το ύφος του».

Ερκάν Ούρ

Ο Erkan Oğur ξεκίνησε μουσική με βιολί και μπαγκλαμά, αφού αποφοίτησε από τη σχολή χημικών μηχανικών σπούδασε επίσης σε ωδείο και καταξιώθηκε πολλά έγχορδα όργανα παράλληλα με τα μπαγκλαμά. Ήθελε να παίξει ανατολίτικες μελωδίες με κλασική κιθάρα, έτσι εφηύρε «ατρόμητη κιθάρα» που επιτρέπει μια ευρύτερη φωνητική σειρά. Συνεργάστηκε με πολλούς διάσημους μουσικούς από διαφορετικά είδη τόσο στη σκηνή όσο και κάνοντας μουσικές συνθέσεις και ρυθμίσεις.

Aşık Veysel

Είναι ένας πολύ διάσημος “Aşık” και “Ozan” από την Τουρκία. Οι λέξεις aşık (assik) και ozan (bard) χρησιμοποιούνται για έναν παραδοσιακό τραγουδιστή-ποιητή που παίζει baglama όταν τραγουδάει παραδοσιακές επικές ιστορίες ή πρωτότυπες συντομότερες συνθέσεις από τις δικές τους. Θεωρούνται επίσης ως φορείς λεκτικής παράδοσης, οι ρίζες του πολιτισμού aşık ανάγονται στις σαμανικές τουρκικές κοινωνίες. Σήμερα είναι μια παράδοση που δεν έχει πολλούς ερμηνευτές. Aşık Veysel θεωρείται μια από τις τελευταίες αυτής της παράδοσης.

Έχει χάσει την όρασή του όταν ήταν 7. Ο πατέρας του του έδωσε ένα baglama και άρχισε να απαγγέλλει λαϊκά ποιήματα μαζί του. Aşık Veysel αφοσιώθηκε στο παιχνίδι baglama και το τραγούδι. Αφού αναγνωρίστηκε σε ένα φεστιβάλ για λαϊκά ποιήματα, με την ενθάρρυνση του Αχμέτ Κούτσι Tecer, άρχισε να γράφει και να τραγουδά τα δικά του ποιήματα. Ταξίδεψε σε όλη τη χώρα και έπαιξε. Αν και δεν έχει κανένα ρεκόρ από μόνος του, ακόμα και σήμερα όλοι γνωρίζουν τα τραγούδια και τα ποιήματά του.