تفاوت بین داربوکای ترکی و داربوکای مصری

تاریخ ساز دربوکه به قرون وسطا در مصر بازمی‌گردد. این ساز در آناتولی، بین‌النهرین، کشورهای عربی و شمال آفریقا نیز رایج است. دربوکه که در موسیقی فولکلور ترکی همراه سازهای دیگر یا به‌صورت تک‌نوازی نواخته می‌شود، در سال‌های اخیر به‌عنوان سازی مهم در موسیقی کلاسیک ترکی نیز شناخته شده است. این ساز شاد در مناطق دیگر نام‌های گوناگونی دارد؛ مانند "dumbek"، "dumbelek" و "tombek". پس تفاوت میان دربوکه ترکی و دربوکه مصری چیست؟ برای آشنایی با دربوکه ترکی و دربوکه مصری می‌توانید ادامه مقاله ما را بخوانید.

تاریخچه دربوکه

دربوکه که پیدایش آن به مصر در دوران پیش از میلاد بازمی‌گردد و در اندازه‌های گوناگون ساخته می‌شود، در تمدن‌های آناتولی، بین‌النهرین و آسیای میانه دیده شده است. امروزه دربوکه بیش از همه در ترکیه، کشورهای عربی و شمال آفریقا رواج دارد.

دربوکه که در کشور ما به‌عنوان سازی در موسیقی فولکلور به کار می‌رود، در قرن بیستم در موسیقی کلاسیک ما نیز جایگاه پیدا کرد. برخلاف دربوکه مسی که ما به کار می‌بریم، دربوکه رایج در جهان عرب متفاوت است. در جهان عرب به دربوکه 'kus' گفته می‌شود.

درباره دربوکه ترکی

دربوکه ترکی گونه‌ای ساز کوبه‌ای است که در مراسم عروسی، نامزدی و جشن ختنه‌سوران نواخته می‌شود. بدنه دربوکه ترکی از آهن یا آلومینیوم ساخته می‌شود. در پوست ساز از چرم مصنوعی استفاده می‌شود. در بالای ساز و پیرامون پوست، چند پیچ برای تنظیم کوک قرار دارد.

معمولا با ضربه زدن با انگشتان یا نوک انگشتان نواخته می‌شود. اگرچه این اندازه‌ها در برخی گونه‌ها متفاوت است، ابعاد کلی آن 22 سانتی‌متر طول و 29 سانتی‌متر قطر است. دربوکه ترکی سنتی از مس ساخته می‌شود و زیر بازو نگه داشته می‌شود یا روی پا قرار می‌گیرد.

درباره دربوکه مصری

دربوکه مصری گردتر است. به دلیل موادی که در ساخت آن به کار می‌رود، صدای عمیق‌تری دارد.

ویژگی‌های مشترک دربوکه ترکی و دربوکه مصری

جز چند تفاوت جزئی، دربوکه ترکی با دربوکه مصری یکسان است. بدنه دربوکه مصری از پوست ماهی یا بز ساخته می‌شود، اما در روزگاران کهن از گل ساخته می‌شد. بسیاری از نوازندگان دربوکه بر این باورند که دربوکه مصری به جمبه آفریقایی شباهت دارد. در دوران معاصر، بدنه دربوکه از موادی گوناگون مانند آلومینیوم، برنج و مس ساخته می‌شود و پوست‌ها از پلاستیک یا مواد مصنوعی هستند.

کسانی که طبل مصری می‌نوازند می‌دانند که برای تولید صداهای عمیق‌تر به پوست طبیعی نیاز دارند. نوازندگان برای آنکه طبیعی بنوازند، دربوکه را روی زانوی خود می‌گذارند.

تفاوت‌های دربوکه مصری و دربوکه ترکی

دربوکه به سبک مصری با نام طبله شناخته می‌شود. برخلاف دربوکه ترکی، دربوکه مصری لبه‌های گردتری دارد و پیچ‌های تنظیم کوک در بالای آن نمایان نیست.

بدنه ساز می‌تواند کنده‌کاری‌شده یا با صدف تزیین شده باشد. این ساز به‌طور گسترده برای همراهی رقصندگان رقص شرقی به کار می‌رود. با این حال، خوب است بدانید که ملودی و شیوه نوازندگی باید تا حد زیادی به سبک رقص، فضای اجرا و عوامل دیگر بستگی داشته باشد. نوازندگان حرفه‌ای می‌دانند چگونه این ساز را به روش‌های گوناگون بنوازند.

ما در Sala Muzik می‌کوشیم بهترین خدمات را به شما ارائه دهیم. برای آشنایی بیشتر با این ساز خاورمیانه‌ای، دیدن محصولات ما و خرید آن‌ها، ما را دنبال کنید.