این ساز به کشورهای بسیاری راه یافته، اما بیشتر در موسیقی کلاسیک ایران، آذربایجان، ارمنستان و ترکیه به کار میرود. ساختار ساز در هر کشور اندکی متفاوت است. نامهای گوناگونی نیز دارد؛ مانند کمانچه، کمانچا یا کمانچهای. این ساز هم در موسیقی محلی و هم کلاسیک نواخته میشود.
طنین نرم و دلنشین کمانچه آن را برای تکنوازی و اجرای گروهی مناسب کرده است. نوازنده کمانچه را روی زانو میگذارد و به جای هدایت آرشه، خود ساز را به سمت آرشه میچرخاند. در حین اجرا، نوازنده انگشتان خود را میان موی آرشه و بخش چوبی قرار میدهد تا به صدای دلخواه برسد.
تأثیر کمانچه به خاورمیانه محدود نمیشود. این ساز در طول سالها توجه هنرمندان بسیاری از اروپا را نیز جلب کرده است. داستانهای بسیاری درباره هنرمندانی وجود دارد که تنها برای آموختن کمانچه به کشورهایی مانند ترکیه، ایران و ارمنستان سفر کردند. کمانچه توانسته عشق و علاقه مردمان نقاط گوناگون جهان را به دست آورد و این جایگاه با ثبت آن در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به رسمیت شناخته شده است.
