سازهایی را هم برایتان فراهم میکنیم که بهسادگی در دسترس نیستند. اودو یکی از همین سازهای جذاب است. در زبان ایگبو، اودو یعنی «کوزه». این ساز کوبهای در موسیقی قوم ایگبو (ایبو) در جمهوری فدرال نیجریه نواخته میشود. اودو کوزهای سفالی است با دهانهای در بالا و سوراخی در بدنه که با ضربهٔ دست نواخته میشود. این ساز خودصدا در اصل به دست زنان ایگبو و برای مراسم آیینی نواخته میشد. نوازندهٔ اودو با ضربه زدن به بخشهای مختلف ساز میتواند زیر و بمهای گوناگون و دینامیکهای متفاوتی بسازد. رنگ صدا که هر لحظه از بم و عمیق به روشن و کمرنگ تغییر میکند، شنونده را افسون میکند. اودوهایی که در فروشگاه ما عرضه میشوند دستساز و حرفهای هستند. برای دیدن اودوها بیدرنگ به فروشگاه ما در استانبول سر بزنید؛ میتوانید مجموعهٔ ما را در وبسایت هم ببینید. به احتمال زیاد اودوی مناسب خود را با بهترین ارزش خرید در فروشگاه ما پیدا میکنید.
ویژگیهای اودو چیست
زنان ایگبو در جنوب نیجریه طبل اودو را ابداع کردند. این ساز بهطور سنتی یکی از سازهای آیینی زنان است و معمولاً به شکل کوزهای گردنباریک از جنس سفال ساخته میشود. نکتهٔ مهم در نواختن آن، تنوع تکنیک اجراست. اودو ویژگیهای بسیاری دارد. اودو با ستهای طبل سنتی فرق دارد، چون از سفال ساخته شده است؛ بنابراین هیچ پوست یا غشایی روی دهانهٔ آن نیست. اودو با دست نواخته میشود.
نوازندهٔ اودو میتواند با ضربهٔ سریع روی سوراخ بزرگ صدایی بم بسازد. برخی به همین شیوه رنگ صدا را نیز تغییر میدهند. هنگام نواختن اودو، نوازنده میتواند از هر دو دست و همهٔ انگشتان بهره بگیرد. اودو سازی است که نوازندگان کوبهای در اجراها و کنسرتهای خود بسیار از آن استفاده میکنند.
یکی از مهمترین معیارهای نواختن اودو، شیوهٔ ضربه زدن است. هرچه صدای اودو بلندتر باشد، ضربه زدن دشوارتر میشود. اما ضربههای آرام انگشت هم به شما کمک میکند صداهای بم پایه را بسازید. جدا از این، برای نواختن اودو به چابکی بالای دست نیاز دارید؛ این توانایی برای استفادهٔ کامل از انگشتان و تولید صدای درست اهمیت زیادی دارد.