دوتار عودی دستهبلند و جذاب از ایران است که نامش به معنای «دو سیم» است. شیوه نواختن دوتار با دیگر عودها فرق دارد؛ سیمها با انگشتان دست راست نواخته میشوند. اجرای دوتار اغلب با خواندن شعر همراه است. افزون بر این، دوتار در فرهنگ ایرانی کارکردهای منطقهای دیگری نیز دارد؛ این گونه از عود دستهبلند بهویژه در خراسان رواج دارد. دوتار طنینی قوی، پرمایه و فلزی تولید میکند. بیشتر دوتارها ۱۴ پرده دارند که به صورت کروماتیک چیده شدهاند، اما در خراسان شرقی از فواصل سهربعپرده نیز استفاده میشود. کاسه دوتارهای مجموعه ما از چوب توت و دسته آنها از چوب گردو ساخته شده است. ما دوتارهایی کمیاب و باکیفیت به شما عرضه میکنیم. همه آنها دستساز و ساخته سازگرانی هستند که بر کار خود مسلطاند. برای انتخاب ساز مورد نظرتان به فروشگاه یا وبسایت ما سر بزنید. به احتمال زیاد دوتار مناسب خود را با بهترین ارزش اینجا پیدا خواهید کرد.
ویژگیهای دوتار
دوتار که در بسیاری از نقاط ایران و آسیای مرکزی نواخته میشود، تقریباً با مردمان ایرانی، اویغور، ازبک و ترکمن پیوند خورده است. تار به معنای سیم است، دوتار یعنی دوسیم، سهتار یعنی سهسیم و چهارتار یعنی ساز چهارسیم. نام این ساز به شکلهایی مانند «Dutar»، «Dotar» و «Dotar-i Mayda» نیز نوشته میشود. طول کاسه و دسته دوتار ۱۰۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر است.
بدنه اصلی میتواند از تراش چوب گلابیشکل یا از چسباندن قطعات ساخته شود. در آناتولی سازی مشابه به نام «ایکی تلی» (دوسیم) وجود دارد. پیداست که دوتار با سازهای دوسیمه آناتولی مانند ایرزوا، روزبا یا دده سازی پیوندی تاریخی دارد. با این حال، سازهای دوسیمه امروزی آناتولی کوچکترین اندازه را دارند. شیوه نواختن این ساز که در آلبانی به نام چیفتلی شناخته میشود، تقریباً همانند آناتولی است. دوتار دو گونه دارد:
دوتار اویغور: دوتاری که با انگشت نواخته میشود. دو سیم دارد که از ابریشم ساخته شدهاند. کاسهای گلابیشکل از چوب توت و صفحهای از توت دارد. معمولاً در فاصله چهارم یا پنجم کوک میشود.
دوتار ترکمن: سازی محلی ترکمن با دو سیم است. از دوتارهای ازبک و اویغور کوچکتر است. هرچند سیمها فلزی هستند، نمونههای نخی نیز دیده میشود. ارتفاع آن حدود ۸۰ تا ۹۰ سانتیمتر است. کاسهای گلابیشکل از چوب توت و صفحهای از توت دارد. دسته آن از چوب آلو و استوانهای است. پردهها فلزی هستند.