کُدوم یکی از مهمترین سازهای کوبهای موسیقی کلاسیک ترکی است که خاستگاهش آناتولی است. کدوم در کنار نی، رباب و حلیله از سازهای اصلی موسیقی مولوی است. در گذشته این ساز معمولاً در مراسم آیینی و بهویژه در موسیقی مهتر که نقش مهمی داشت، نواخته میشد. تاریخ کدوم بر فرهنگ مولوی استوار است. کدوم نخست توسط مولویان برای نواختن در مراسم آیینی به کار رفت و سپس تکامل یافت. کدوم در آستانه سده بیستم جایگاه خود را در موسیقی کلاسیک ترکی یافت. این ساز بهویژه در موسیقی کلاسیک ترکی و موسیقی صوفیانه به کار میرود.
کدوم از کشیدن پوست شتر یا بز بر روی دو کاسه جداگانه با اندازههای متفاوت که کنار هم قرار میگیرند، ساخته میشود. با چوبدستیهای نرم یا نیمهنرم به نام زاخمه نواخته میشود. دو کاسهای که بدنه را میسازند، از مس چکشکاریشده یا چوب ساخته میشوند. طبلهای کوچک در ساختار کدوم قطری حدود ۲۸ تا ۳۰ سانتیمتر و ارتفاعی حدود ۱۶ سانتیمتر دارند. این طبلها رو به پایین باریک میشوند و شکلی نیمکرهمانند دارند. علت تفاوت اندازه دو کاسه، دستیابی به طنینهای متفاوت در اجرا است. زیر بدنه، استوانههای توخالی به نام سیمیت قرار میدهند تا از تماس کدوم با زمین و تغییر طنین جلوگیری شود و شیبی مناسب برای راحتی نوازنده پدید آید. بدنه فلزی کدوم معمولاً با چرم پوشانده میشود تا از صداهای زیر جلوگیری شود.