Etnik müzik; belirli bir yörenin, belirli bir halkın ve belirli bir topluluğun kültürüne ait müzik türüdür. Müzik evrensel bir dil olduğu için, insanın dinlemekten keyif aldığı ve vazgeçemediği bir uğraştır. Etnik müzik, toplumların ve bölgelerin kültürlerine ait müzik olduğu için aynı zamanda o toplumu tanıtan bir unsurdur.
Eski çağlarda etnik müzik, ilgili toplumun yalnızca kendi içinde çalıp eğlendiği bir müzik türüydü. Toplumlar arası iletişimin başlaması, internetin yaygınlaşması ve uluslararası festivallerle fuarların çoğalmasıyla birlikte etnik müzik farklı toplumlar ve farklı kültürler tarafından da duyulmaya başlandı. Etnik müzikte yerel çalgılar da çalınır. Etnik çalgılardan bazıları şöyle sıralanabilir:
Ud
Son derece etkileyici ve güzel bir sese sahip olan ud, geleneksel Türk çalgıları arasında yer alan telli ve mesinle çalınan bir çalgıdır. Udun gövdesi yarım armudu andıran bir yapıya sahiptir. Maun ya da gürgen gibi sert yapılı ağaçlardan yapılır.
Def
Def, yuvarlak ahşap bir kasnağın bir ya da iki yüzüne deri gerilerek yapılan ve parmak vuruşlarıyla çalınan bir çalgıdır. Açık davul türünden olan defin değişik biçimlerine kadim kavimlerde de rastlanır. Mezopotamya ve başka bölgelerdeki arkeolojik kazılarda elinde def tutan figürlerle karşılaşılır.
Darbuka
Geçmişi milattan önceki dönemlerde Mısır'a uzanan ve farklı boyutlarda olabilen darbukanın ortaya çıkışı öncelikle Anadolu, Mezopotamya ve Orta Asya uygarlıklarında görülür. Darbuka, geleneksel Türk müziğinde ritî tutar.
Saz-Bağlama
Saz-bağlama köklü bir geçmişe sahip bir çalgıdır. Asya'dan Avrupa'ya uzanan geniş bir coğrafyada farklı adlar ve türlerle kullanılmıştır. Bağlama ailesindeki telli çalgıların atası olarak bilinen kopuzun bir türüdür.
Kanun
Kanun, telli çalgılar ailesinden bir enstrümandır. Türk müziğinin temel çalgılarından biridir. En önemli özelliği, ses rengi ve zenginliğinin yanı sıra icra olanakları ve teknikleri sayesinde önemli bir süsleme çalgısı olmasıdır.