Chalumeau, içine çift kamış yerleştirilmiş küçük bir boğumla kapatılmış dikey bir borudan oluşan ortimgaçı bir nefesli çalgıdır. Klarnetin öncüsü olan bu çalgıya “sahte trompet” de denir.
Chalumeau adı, başta boru duvarına tutturulmuş ya da duvarından kesilmiş tek kamışla çalınan silindirik delikli kamış borular olmak üzere çeşitli halk kamışlarını ve tulumları tanımlardı. Chalumeau'nun kullanımı Fransa'da doğdu, ardından on yedinci yüzyılın sonlarında Almanya'ya yayıldı. Bu çalgı türü kent toplumunda moda olduğu sıralarda, yaklaşık 1700'de Nürnbergli Johann Christoph Denner ek bir başparmak deliği ve iki perde ekledi; sonraki denemeleri klarnetin doğuşuna uzandı.
Silindirik ve kapalı bir borunun akustik doğası gereği chalumeau, beklenenden çok daha pes tınılar. Barok klarnetin trompeti andıran sesinin aksine, sıcak ve şarkı söyler gibi (cantabile) bir karaktere sahiptir; konuşmaya çok yakın bir anlatımı vardır.
Ilk dönem chalumeau'larının bir kısmı günümüze ulaşmıştır; modern ustalar bu özgün çalgıları örnek alarak kopyalarını üretmektedir. Özgün çalgıların çoğu şimşir ağacından yapılmıştır ve hepsinde sol elin başparmağı ile işaret parmağıyla çalınan, karşılıklı yerleştirilmiş iki perde bulunur. Bu çalgıların ağızlıklarında kamış genellikle üst dudağa karşı titreşecek şekilde yerleştirilir.