Kudüm, kökeni Anadolu'ya dayanan, Klasik Türk Müziği'nin en önemli vurmalı çalgılarından biridir. Ney, rebap ve halile ile birlikte Mevlevi müziğinin temel çalgıları arasında yer alır. Geçmişte bu çalgı çoğunlukla dinî törenlerde, özellikle de büyük önem taşıdığı mehter müziğinde çalınırdı. Kudümün tarihi Mevlevi kültürüne dayanır. Kudüm ilk olarak Mevleviler tarafından dinî törenlerde çalınmak üzere kullanılmış, zamanla gelişmiştir. 20. yüzyıla doğru Türk Klasik Müziği'ndeki yerini almıştır. Kudüm özellikle Türk Klasik Müziği'nde ve tasavvuf müziğinde kullanılır.
Yan yana yerleştirilmiş, farklı boyutlarda iki ayrı kâse biçimli gövdeye deve ya da keçi derisi gerilerek yapılır. Zahme adı verilen yumuşak veya orta sertlikte ahşap çubuklarla çalınır. Gövdeyi oluşturan iki kâse dövme bakırdan ya da ahşaptan üretilir. Kudümü oluşturan küçük davulların çapı 28-30 santimetre, yüksekliği ise 16 santimetre civarındadır. Bu davullar aşağı doğru daralır ve yarım küreyi andırır. İki kâsenin boyutlarının birbirinden farklı olmasının nedeni, icra sırasında farklı bir tını elde etmektir. Gövdenin altına, kudümün zeminle temas ederek tınısının bozulmasını önlemek ve icracıya kolaylık sağlayacak bir eğim vermek amacıyla simit adı verilen içi boş silindirler yerleştirilir. Kudümün metal gövdesi genellikle deriyle kaplanır ve böylece tiz seslerin önüne geçilir.