Pek çok ülkeye yayılmıştır; ancak en yaygın olarak İran, Azerbaycan, Ermenistan ve Türkiye klasik müziğinde kullanılır. Çalgının yapısı her ülkede biraz farklılık gösterir. Kamanche, Kamancheh, Kemançe ya da Kamança gibi farklı adlarla da anılır. Çalgı hem halk müziğinde hem klasik müzikte çalınır.
Yumuşak ve kulağa hoş gelen tınısı, kemançeyi hem solo hem de topluluk icrası için ideal kılar. İcracı kemançeyi dizine dayar ve yayı çalgı üzerinde gezdirmek yerine çalgıyı yaya doğru döndürür. İcra sırasında istediği sesi elde etmek için parmaklarını yay kılı ile ahşap bölümün arasına sokarak kullanır.
Kemançenin etkisi Orta Doğu ile sınırlı değildir. Yıllar içinde Avrupa'dan pek çok sanatçının da ilgisini çekmiştir. Yalnızca kemançe çalmayı öğrenmek için Türkiye, İran ve Ermenistan gibi ülkelere yolculuk eden sanatçıların hikâyeleri anlatılır. Kemançe dünyanın pek çok yerinde sevgi ve ilgi kazanmıştır; bu sevgi, çalgının UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne alınmasıyla da tescillenmiştir.
